64 - Englezi su 1270/1853. godine, sa ciljem širenja hrišćanstva, poslali protestantske sveštenike u Indiju. Veliki alim, Rahmetullah efendija, se sa njima danima diskutovao i na kraju ih je tako odlučno pobijedio da mu oni više nisu bili u stanju odgovoriti. Oni su jedne noći brzo pobjegli iz zemlje i otišli u London. Rahmetullah efendija u svojoj knjizi Izhar-ul-hak opširno govori o ovoj svojoj pobjedi nad protestantskim sveštenicima. Englezi su, da se osvete za ovo, najavili Indiji 1274. godine po hidžri rat i mučenički pobili (učinili šehidima) na hiljade muslimana. Ovaj katastrofalni događaj je opširno opisan u našim knjigama Confessions of a British Spy (Ispovijesti engleskog špijuna) i Could Not Answer (Nije mogao odgovoriti). Kada su vidjeli da je u iskorjenjivanju islama i njihovo oružje takođe beskorisno, oni su započeli s politikom rušenja islama iznutra. Oni su 1296./1880. godine pomogli jednom čovjeku koji se zvao Ahmed Kadijani da u Indiji osnuje jednu novu vjeru. Ova vjera, koja se zvala kadijani (kadijanizam) ili ahmedijja, je propagirana kao islam. Alimi islama u Indiji su napisali knjige u kojima su dokazali da su sljedbenici te vjere kafiri. Englezi su u početku, i s istim ciljem, pomagali i vehhabizam. Abdusselam, dobitnik Nobelove nagrade za fiziku je sljedbenik kadijanizma. Isto tako ni Ahmed Didat, koji se takmičio s hrišćanima, i pobijedio ih, nije sunni musliman. Ovi ljudi s jedne strane, i vehabijiski i šijiski vjerski ljudi s druge strane, pogrešno informišu hrišćane koji su tek prešli na islam, privlače ih svojim jeretičkim sektama, i tako ih sprečavaju da nađu i dobiju pravi islam. Engleska politika zaista izaziva strahovitu štetu čovječanstvu i islamu.

Danas svako, ko je napabirčio malo arapskog jezika i zna pisati, piše vjerske knjige. Svaki od njih, s diplomom u ruci i prerušen u vjerskog čovjeka, piše svašta (štogod mu padne na pamet). Ovi zindici razaraju islam i kvare iman muslimana. Omladina čista srca je na gubitku jer ne zna koje knjige da čita i kome da vjeruje.

Oni koji hoće da nauče islam koji Allah dželle-šanuhu voli, i koji hoće da se uhvate čvrsto za Resulullahovu sallallahu alejhi ve sellem vjeru, i dobiju duševni mir (huzur) i sreću na oba svijeta, trebaju čitati ilmihale (tj. knjige koje podučavaju islam), koji su sastavljeni od odabranih selekcija citata iz knjiga koje su napisali velikani tesavvufa na osnovu alima ehli sunneta. Samo su alimi ehli sunneta shvatili pravo značenje Kur’ani kerima. Oni su napisali na hiljade knjiga u kojima su nam prenijeli to znanje. Oni su zjenica islamovog oka. Oni se veličaju i hvale u ajeti kerimima i hadisi šerifima. Mi ne smijemo čitati pogrešne i naopake članke i nasjedati na riječi i predavanja novokomponovanih vjerskih ljudi, zindika, lažnih šejhova, i podmuklih neprijatelja islama. Mi moramo tražiti prave knjige, koje su pripremili pravi muslimani, koji slijede islam, i čija djeca žive u skladu s islamom, to jest, koji se čuvaju od harama i ibadete.